دريای بی کران
در قعر ان
تنديس شکسته ی
الهه ی بی جان
و تکه های شکسته ی کشتی...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ساعتی نشستم
گلی روييد
ابش دادم.
بادامد
پر
پر
ريخت.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بی سبب گريستم
نگاهم نمی کنی
و نمی کردی هرگز
تو با چشم های بی سلام
خداحافظ.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ساعتی ديدم
به زمان می گفت برخيز
رويای من
برخيز.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بازخدا مرا عاشق کرد
به اشک و اه و بوسه لايق کرد
غنچه ای کاشت توی دلم و باز
باز خدا مرا لايق کرد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دسته گل تنهاست در ليوان مريض
به رود می سپارمش دريا.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تو چون ابی و من نارم
تو ان عشقی که من دارم
تو بيگانه مپندارم
تو ان روحی که من دارم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جنگل تنهايی من انبوه...
تبرم کند.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شب از ترانه و سکوت سرشارم می کند
...و تا صبح
طرح اندام تو غوغا می کند
در اينه
نگاه من
و اين اتاق که تنهاييم.
